| Bakx, H.W. | Bespreking van 'Meneer Beerta'. In: Vrij Nederland 2-3-1996 |
| Blom, Onno |
Als ware nihilist gelooft Maarten Koning nergens in. Een citaat:: 'Het moge duidelijk zijn dat 'Meneer Beerta', ondanks de eindeloze stroom losse scènes, veel doordachter en hechter gestructureerd is dan op het eerste gezicht lijkt. Voskuil heeft zijn roman buitengewoon subtiel gecomponeerd. Hij spiegelt verschillende gebeurtenissen en personen aan elkaar of laat ze met elkaar contrasteren tot de gewenste volgorde is bereikt. 'Volgorde', dat is het goede woord. Niet 'ontwikkeling', want die maken de personages op 'Het Bureau' niet door. Ook Maarten Koning niet. Hij concludeert, zelfs bij nader inzien, dat mensen niet veranderen''. In: Trouw , 1-3-1996 |
| Goedegebuure, J. |
Hij voelde zich treurig. In: HP/De Tijd 01-03-1996 |
| Hoebe, M. | Bespreking
door een Groninger student Een citaat: ''Het is een droogkomisch en vaak hilarisch boek met scènes die bijvoorbeeld Debiteuren & Crediteuren van Jiskefet met groot gemak doen verbleken''. |
| Meijsing, D. |
Droge rancune. De terugkeer van J.J. Voskuil. In: Elsevier 23-03-1996 |
| Mulder, R. |
Het zijn zakken. Onthechte roman van J.J. Voskuil. In: NRC 22-03-1996 |
| Overstijns, J. |
Als een oeverloze zee. Eerste deel van Voskuils monsterroman ''Het Bureau'' overtuigt niet.
Een citaat: ''Het kabbelende effekt van de roman is een gevolg van de systematische opeenvolging van gebeurtenissen: het ene probleem komt er pas na en zonder in te haken op het vorige konflikt''. In: De Standaard, 29/02/1996 |
| Peters, A. |
Met een vreemd lachje de wereld tegemoet. In: Volkskrant, 15-03-1996 |
| Schutte, X. |
Zevenhonderddrieënzeventig pagina's irritatie. In: De Groene, 3-4-1996 |
| Soetenhorst, R. |
Geen status, geen bezoek, doodstil. In: Provinciale Zeeuwse Courant 1-3-1996. |
One page up